(Zakażenie pęcherza; zakażenie dróg moczowych) Do zapalenia pęcherza moczowego dochodzi najczęściej wskutek zakażenia bakteryjnego. Stan zapalny powoduje drażnienie wyzwalające impuls nerwowy w postaci nagłej potrzeby oddania moczu, nawet przy niewypełnionym pęcherzu moczowym. Od-dawaniu moczu często towarzyszą ból i pieczenie, a w ciężkim zakażeniu chory oddaje niewielkie ilości moczu, zwykle z domieszką krwi. Poza tym występuje niewielka gorączka oraz ból w okolicy nadłonowej. Większość zakażeń pęcherza moczowego wywołuje pałeczka okrężnicy (Escherichia coli), bakteria zawsze obecna u ludzi zdrowych. Inną ich przyczyną są chlamydie - bakterie przenoszone drogą płciową. Do zakażenia dochodzi przez cewkę moczową. Szczególną podatność na zapalenie pęcherza wykazują kobiety, ponieważ mają bardzo krótką cewkę moczową (około 5 cm) w porównaniu z długą na 18-24 cm cewką męską. Ponadto cewka moczowa kobiet znajduje się blisko pochwy i odbytu, co sprzyja rozsiewaniu bakterii. Bakterie dostają się do cewki również podczas stosunków płciowych, wywołując tzw. cystitis miodo-wego miesiąca. Nieraz przyczyną zapalenia pęcherza jest nadmiernych rozmiarów błona dziewicza, uciskająca cewkę moczową i pęcherz. Innymi czynnikami sprzyjającymi chorobie są zmiany hormonalne występujące w okresie menopauzy oraz reakcja alergiczna na podpaski higieniczne, środki plemnikobójcze i żele nawilżające. Badania diagnostyczne Rozpoznanie opiera się na badaniu fizycznym i analizie bakteriologicznej moczu.